κύμβαχος

κύμβᾰχος, ον, (κύμβη B)

• head-foremost, tumbling, ἔκπεσε δίφρου κύμβαχος ἐν κονίῃσιν Il. 5.586; κ. ἐπʼ ὤμους Hld. 10.30, cf. Lyc. 66, Eust. 584.16.
• • II Subst., ὁ, crown of a helmet, κόρυθος . . ἱπποδασείης κ. ἀκρότατος Il. 15.536.

κύμβαχος, (vgl. κύμβη u. κυβή), kopfüber, pronus ; ἔκπεσε δίφρου κύμβαχος ἐν κονίῃσι Il. 5.586, was ἐπὶ κεφαλήν erklärt wird ; ἐκβράσασα κύμβαχον δέμας Lycophr. 66 u. a.Sp. – Subst. ὁ κύμβαχος, der obere, rund gewölbte Teil des Helms, in welchem der Helmbusch steckt, κόρυθος κύμβαχον ἀκρότατον νύξε Il. 15.535, Helmspitze.

κύμβαχος

• • 1

    Headlong : ἔκπεσε δίφρου κ. Il. 5.586.

  • 2

    As sb., app., the crown (of a helmet) : κόρυθος κύμβαχον νύξεν Il. 15.536.

κύμβαχος : head foremost, Il. 5.586; as subst., crown or top of a helmet, the part in which the plume is fixed, Il. 15.536. (See cuts Nos. 16 and 17.)

κύμβαχος κύμβᾰχος, ον κύπτω

• • Ihead-foremost, Lat. pronus, Il.
  • IIas Subst. the crown of a helmet, Il.