κυριοκτόνος
κυριοκτόνος, slaying a sovereign lord
κῡριοκτόνος, ον,
- slaying a sovereign lord, κ. πράξεις, of those who killed the son of Saul, J. AJ 7.2.1.
κυριο·κτόνος, ος, ον [ῡ] déicide, Jos. A.J. 7, 2, 1.
Étym. Κύριος, κτείνω.
κυριοκτόνος, [ῡ], den Herrn tötend, mordend, Jos. u. a.Sp.