κυριότης
κυριότης, dominion
κῡρι-ότης, ητος, ἡ,
- dominion, Ep.Eph. 1.21: in pl., Ep.Col. 1.16.
- 2 later, concrete, authority, PMasp. 151.199 (vi A.D.), etc.
- II proper, legitimate use of a term, Dam. Pr. 306; = Lat. proprietas, Dosith. p.376 K.
κυριότης, ητος (ἡ) [ῡ] autorité, souveraineté, au sens concret, NT. Eph. 1, 21 ; Col. 1, 16.
Étym. κύριος.
κυριότης, [ῡ], ητος, ἡ, das Eigentum, die Herrschaft, NT.
κυριότης
from κύριος
κῡριότης, ητος,
- dominion, NTest.