κωπηλατέω

κωπ-ηλᾰτέω,

• pull an oar, row, opp. κυβερνῆσαι, Arist. Rh.Al. 1435a28, cf. Plb. 1.2.1, etc.
• • • 2 metaph., of any similar motion forwards and backwards, as of a carpenter using an auger, τρύπανον κ. E. Cyc. 461.

κωπηλατέω, die Ruder in Bewegung setzen, rudern, Pol. 1.21.1 u. Sp., wie Luc. V.H. 1.40 ; übertr., ναυπηγίαν δʼ ὡσεί τις ἁρμόζων ἀνὴρ διπλοῖν χαλινοῖν τρύπανον κωπηλατεῖ Eur. Cycl. 460, den Bohrer in Bewegung setzen.

κωπηλατέω κωπηλᾰτέω, fut. -ήσω

• to pull an oar: metaph. of any similar motion forwards and backwards, as of a carpenter using an auger, Eur. from κωπηλάτης (ᾰ)