κύκησις
κύκησις, a stirring up, mixing up
κῠκ-ησις, εως, ἡ,
- stirring up, mixing, Pl. Ti. 68a, Epicur. Nat.Herc. 1431.8.
κύκησις, εως (ἡ) [ῠ] trouble, bouleversement, Plat. Tim. 68a.
Étym. κυκάω.
κύκησις, ἡ, das Vermischen, die Vermischung, Plat. Tim. 68 a.
κύκησις
κύκησις (ῠ), εως
- a stirring up, mixing up, Plat.