λάθρᾳ
λά̄̆θρᾳ [λανθάνω ]
🄰 adv. furtively, on the sly Il. 2.515, al. Od. 15.430, al. Aristoph. Th. 91 etc. | ἐμὲ λάθρῃ κτείναντες killing me by treachery Od. 17.80 | λάθρῃ γυῖα βαρύνεται little by little, my limbs become heavy Il. 19.165;αὐτούς … λάθρῃ ἐπὶ πύργον κατεῖσε he secretly brought them up on the tower Hdt. 4.79.5 | also in Att. prose Aristot. Pol. 1311a 16, al. Thphr. Ch. 1.2 etc.; λάθρᾳ πέμπων sending (a message) on the sly Xen. Hel. 2.4.35
🄱 unbeknownst
● epic and Ion.λάθρῃ , often written -ρα or -η |0 in codd. and pap. λάθρᾰ Hom. 2.240.
🄰 adv. furtively, on the sly Il. 2.515, al. Od. 15.430, al. Aristoph. Th. 91 etc. | ἐμὲ λάθρῃ κτείναντες killing me by treachery Od. 17.80 | λάθρῃ γυῖα βαρύνεται little by little, my limbs become heavy Il. 19.165;
🄱 unbeknownst
● epic and Ion.
λάθρᾳ, ion. λάθρῃ [ᾰ̄ᾱ] en prose att. mieux que λάθρα, λάθρη, adv. et prép.
1 secrètement, en cachette, Il. 2, 515 ; Od. 15, 430 ; Soph. O.R. 618 ; Xén. Hell. 2, 4, 35 ; τινός, Il. 5, 269 ; Hdt. 8, 112 ; Soph. O.R. 787 ; Eur. Andr. 310 ; Xén. An. 1, 3, 8, à l’insu de qqn ||
2 par surprise, traîtreusement, Od. 17, 80 ||
3 p. suite, insensiblement, peu à peu, Il. 19, 165 ||
➳ λάθρα [ρᾰ] Hh. Cer. 241.
Étym. λαθεῖν.
λάθρᾳ, heimlich, teils absol., Soph. O.R. 386, οὑπιβουλεύων λάθρᾳ, 618, θυραῖος ἦλθον ὡς ὑμᾶς λάθρᾳ, Tr. 530 ; Ggstz φανερῶς, Plat. Symp. 182d ; Xen. Cyr. 7.4.4 u. Folgde ; – teils c. gen., λάθρᾳ δὲ μητρὸς καὶ πατρὸς πορεύομαι, Soph. O.R. 787, heimlich von Vater u. Mutter, von ihnen unbemerkt, wie Καδμείων λάθρᾳ, O.C. 355, wie Eur. Andr. 310 ; λάθρᾳ τῶν στρατιωτῶν πέμπων Xen. An. 1.3.8. S. λάθρη.