λαθίπονος
λαθίπονος, forgetful of sorrow
λᾱθίπονος [ῐ], ον, (λήθη)
- forgetful of sorrow, S. Aj. 711 (lyr.); βίοτος ὀδυνᾶν λ. a life forgetting, i.e. free from, pain, Id. Tr. 1021 (hex.).
λᾱθί̆πονος -ον [λανθάνω , πόνος ] forgetful of troubles Soph. Ai. 711, Tr. 1021.
λαθί·πονος, ος, ον [ᾱῐ]
1 intr. qui oublie sa douleur, Soph. Aj. 711 ||
2 tr. qui fait oublier la douleur, Soph. Tr. 1021.
Étym. dor. c. *ληθίπονος, de λήθη et πόνος.
λαθίπονος, [ᾱ], die Mühen, den Kummer vergessend, Αἴας, Soph. Aj. 697, Schol. ἐπιλήσμων τῆς λύπης ; – den Kummer vergessen machend, λαθίπονον ὀδυνᾶν βίοτον, Trach. 1017 (vom Schol. τὴν λαθ. ἴασιν erkl.), nach Musgr. Conj.
λαθίπονος
λᾱθί-πονος, ον
λήθη
- forgetful of sorrow, Soph.; βίοτος ὀδυνᾶν λ. a life forgetful of pain, Soph.