λευκανθίζω
λευκανθίζω, to have white blossoms
λευκ-ανθίζω, v. λευκαθίζω.
λευκανθίζω [λευκανθής ] pf. mid. pass. λελευκάνθισμαι
❶ act. to be white, appear white Hdt. 8.27.3 Alciphr. 3.30 etc. | to be albino, of the eyes Sext. P. 1.44
❷ pass. to be dressed in white VT Cant. 8.5
● often v.l. λευκαθ-, prob. preferable.
❶ act. to be white, appear white Hdt. 8.27.3 Alciphr. 3.30 etc. | to be albino, of the eyes Sext. P. 1.44
❷ pass. to be dressed in white VT Cant. 8.5
● often v.l. λευκαθ-, prob. preferable.
λευκανθίζω, être blanchi, être blanc, Hdt. 8, 27 ; Alciphr. 3, 30 ; fig. au pass. Sext. P. 1, 44 ; Spt. Cant. 8, 5, etc.
Étym. λευκανθής.
λευκανθίζω, weiß blühen, weiß schimmern ; τὸν ἂν μὴ λευκανθίζοντα ἴδωνται, τοῦτον κτείνειν Her. 8.27, wo γυψώσας ἄνδρας vorhergeht ; λευκανθίζουσιν οἱ λόφοι, vom Schnee, Alciphr. 3.30 ; λευκανθίζοντες ὀφθαλμοί S.Emp. pyrrh. 1.44.
λευκανθίζω
from λευκανθής
λευκανθίζω,
- to have white blossoms: generally, to be white or made white, Hdt., Babr.