λευκαντέον
λευκαντέον, one must bleach
λευκ-αντέον,
- one must bleach, κηρόν Dsc. 2.83.
λευκαντέον [λευκαίνω ] verb. adj. it is necessary to whiten or bleach Diosc.2 2.83.
λευκαντέον, vb. de λευκαίνω, Diosc. 2, 105.