λευκάμπυξ
λευκάμπυξ, with white headband
λευκ-άμπυξ, ῠκος, ὁ, ἡ, τό,
- with white headband, πῦρ Opp. H. 4.238.
λευκάμπῠξ -υκος [λευκός , ἄμπυξ ] white-haloed, shining Opp. 4.238.
λευκ·άμπυξ, υκος (ὁ, ἡ) [ῠκ] au bandeau blanc, d’où brillant, en parl. du jour, Opp. H. 4, 238.
Étym. λ. ἄ.
λευκάμπυξ, υκος, eigtl. mit weißem Stirnbande, = λευκός, Opp. Hal. 4.238.