λεόντειος
λεόντειος, of a lion
λεόντ-ειος, α, ον, also late ος, ον, v. infr. 3,
- of a lion, τῆς λ. <δορᾶς> A. Fr. 109; δέρμα Theoc. 24.136; στέαρ Gal. 13.631, al.
- 2 lion-like, δύναμις Epich. [301]; βία AP 9.221 (Marc. Arg.).
- 3 ἡ λεόντειος πόα, = ὀροβάγχη, Gp. 2.42.3.
λεόντειος, α, ον :
1 de lion, Eschl. fr. 101 Dind. ; Thcr. Idyl. 24, 134 ; Plut. M. 966c, Demetr. 27 ||
2 ἡ λ. πόα, Geop. 2, 42, 3, autre n. de la plante ὀροβάγχη.
Étym. λέων.
λεόντειος, poet. = λεόντεος ; δορά Aesch. frg. 96, wie δέρμα Theocr. 24.34 ; γένυες, Opp. Cyn. 3.233 ; βία, M.Argent. 27 (IX.221).