λημαλέος
λημαλέος, bleared
λημᾰλέος, α, ον, (λήμη)
- bleared, of the eyes, Luc. Lex. 4.
λημᾰλέος -α -ον [λήμη ] bleary Luc. Lex. 4.
λημαλέος, α, ον [ᾰ] chassieux, d’où en gén. qui a les yeux faibles ou malades, Luc. Lex. 4.
Étym. λήμη.
λημαλέος, triefäugig, tränend, Luc. Lexiph. 4.