ληκτήριος
ληκτήριος, extreme
ληκ-τήριος, α, ον, (λήγω)
- extreme, νῆσον εἰς ληκτηρίαν to the farthest bounds of the island, Lyc. 966, cf. 1391 (s.v.l.).
ληκτήριος -α -ον [λήγω ] extreme: νῆσον εἰς ληκτηρίαν at the end of the island Lyc. 966 (cf. 1391).
ληκτήριος, α, ον, borné de tous côtés, en parl. d’une île, Lyc. 966, 1391.
Étym. λήγω.
ληκτήριος, aufhörend, rings umgrenzt, νῆσος, Lycophr. 966, vgl. 1391.