λιμοθνής
λιμοθνής, dying of hunger
λῑμο-θνής, ῆτος, ὁ, ἡ,
- dying of hunger, A. Ag. 1274.
λῑμοθνής -ῆτος [λιμός, θνῄσκω ] dying of hunger: πτωχός beggar Aeschl. Ag. 1274.
λιμο·θνής, ῆτος (ὁ, ἡ) [ῑ] qui meurt de faim, Eschl. Ag. 1274.
Étym. λ. θνῄσκω.
λιμοθνής, [ῑ], ῆτος, vor Hunger sterbend, Aesch. Ag. 1274.
λιμοθνής
λῑμο-θνής, ῆτος,
θνῄσκω
- dying of hunger, Aesch.