λιμοκίμβιξ
λιμοκίμβιξ, one who starves himself from avarice
λῑμο-κίμβιξ, ῑκος, ὁ, ἡ,
- one who starves himself from avarice, Com.Adesp. 1073.
λιμοκίμβιξ -ῑκος [λιμός, κίμβιξ ] one who hungers out of greed Com. 219.
λιμοκίμβιξ, [λῑ], ικος, ein Knauser bis zum Hungern, Hungerleider, Eust. 1828.10.