λιποκτέανος
λῐποκτέᾰνος -ον [λείπω , κτέανον] deprived of goods, indigent P.1 Soph. 993 (PG 86.2157A).
λιπο·κτέανος, ος, ον [ῐᾰ] qui est sans biens, pauvre, indigent, P. Sil. Ecphr. ag. Soph. 993.
Étym. λείπω, κτέανον.
λιποκτέανος, ohne Vermögen, arm, Paul.Sil. ecphr. 576.