λιποπάτωρ
λιποπάτωρ, deserter of one’s father
λῐπο-πάτωρ [ᾰ], ορος, ὁ, ἡ,
- deserter of oneʼs father, E. Or. 1305.
λῐποπά̆τωρ -ορος [λείπω , πατήρ ] having left oneʼs father Eur. Or. 1305.
λιπο·πάτωρ, mieux que λειπο·πάτωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ῐᾰ] adj. qui abandonne son père, Eur. Or. 1305.
Étym. λ. πατήρ.
λιποπάτωρ, ορος, den Vater verlassend, Eur. Or. 1305.
λιποπάτωρ
λῐπο-πάτωρ (ᾰ), ορος,
πατήρ
- deserter of oneʼs father, Eur.