λισσάς

λισσάς, άδος, Boeot. λιττάς Corinn. Supp. 1.30,

• fem. of λισσός, λισσὰς αἰγίλιψ πέτρα A. Supp. 794 (lyr.), cf. E. Andr. 533 (lyr.), HF 1148, Theoc. 22.37, Lyr. ap. Plu. Util. 2.90d: Subst. λισσάς (sc. πέτρα), bare, smooth cliff, Plu. Mar. 23, Crass. 9, Opp. H. 2.320; of a tomb-stone, Epigr.Gr. 256.

λισσάς -ά̆δος [λισσός] smooth, bare, steep, of cliffs Corin. 1(a)i.31 Aeschl. Suppl. 794 Eur. H.F. 1148 Theocr. 22.37 etc. | subst. ἡ λισσάς (sc. πέτρα) rock Opp. 2.320 Plut. Mar. 23.3 etc.

● Boeot. λιττάς Corin. l.c.

λισσάς, άδος, ἡ, bes. fem. zu λισσός, λισσάδες πέτραι, Eur. Andr. 534, wie Aesch. Suppl. 775 u. Ap.Rh. 2.731 u. Theocr. 22.37 ; auch subst., Plut. Mar. 23 ; Klippe, wie Opp. H. 2.320.

λισσάς, άδος, pecul. fem. of λισσός

• • Ismooth, bare, Eur., Theocr.
  • IIas Subst. a bare, smooth cliff, Plut.