λῖς
1. λῖς or λίς ὁ [Heb. laīš] lion Il. 11.239, al. Hes. Sc. 172 VT (Aq.) Job 4.11 Theocr. 13.6, al. Opp.1 3.43, al. etc.
● acc.λῖν pl. λῖες λί̆ες, dat. λί̆εσσι.
● acc.
2. λῖς , (ὁ) smooth tissue, sheet, cover Il. 8.441 (for a cart) Od. 1.130, 10.353 (for a bench) | ἑανῷ λιτί with a soft cover Il. 18.352 (for a corpse), 23.254 (for the bones of the dead)
● only dat.λιτί and acc. λῖτα , prob. masc. (cited as neut. pl. in Ath. 2.48c).
● only dat.
2. λῖς, (ὁ), alleen dat. sing. λιτί en acc. sing. λῖτα , kleed, hoes, laken.
λῖς, ὁ, oder nach Aristarch. λίς, vgl. Wolf Anal. 4, p. 508, ep. = λέων, der Löwe ; Hom. Il. 17.109, 18.318, acc. λῖν, 11.480, wie Hes. Sc. 172 ; Theocr. 13.61 u. a. sp.D., die auch den plur. λῖες od. λίες nach Choerobosc. in B.A. 1194 u. λίεσσι haben ; Callim. fr. 468 bei Schol. Il. 11.480 ; λεῖς steht, Gell. N.A. 13.7 ; vgl. Lobeck paralipp. 85.