λογικεύομαι
λογικεύομαι, to be merely arguing
λογῐκ-εύομαι,
- to be merely arguing, πρὸς ἐπίδειξιν Dam. Pr. 320, cf. 162.
λογῐκεύομαι [λογικός] aor. ptc. pass. λογικευθείς Eustr. in E.N. p. 389.23; to become rational Cyr.1 Io. 4.58E ‖ argue Meth. Res. 1.27.4, al. | conclude Damasc. Pr. 320 cf. 162.
λογικεύομαι [ῐ] tirer une conclusion, Cratès (Notit. mss. v. 11, pars 2, p. 25).
Étym. λογικός.
λογικεύομαι, einen logischen Schluß machen, Sp., vgl. Lobeck zu Phryn. 198.