λυκοδίωκτος
λυκοδίωκτος, wolf-chased
λῠκο-δίωκτος [ῐ], ον,
- wolf-chased, δάμαλις A. Supp. 351 (lyr., restored by Herm. for λευκόδικτος).
λῠκοδίωκτος -ον [λύκος , διώκω ] chased by a wolf Aeschl. Suppl. 351.
λυκο·δίωκτος, ος, ον [ῠ] poursuivi par un loup, Eschl. Suppl. 350.
Étym. λ. διώκω.