λωβάω
λωβάω , contr. [λώβη ] impf. mid. pass. ἐλωβώμην ‖ fut. λωβήσω Epiph. Haer. 69.25.1, mid. λωβήσομαι ‖ aor. act. (rar.) ἐλώβησα, mid. ἐλωβησάμην ‖ pf. (δια)λελώβηκα Mich.1 in E.N. 503.22, mid. pass. λελώβημαι ‖ ppf. mid. pass. (ἐ)λελωβήμην ‖ aor. ἐλωβήθην
❶ rar. act. to damage, consume [Phoc.] 38 Phil.2 Cont. 55
❷ mid. to mistreat, offend, outrage, abs. Il. 1.232 |
❸ pass. to be mutilated Hdt. 3.155.1 etc. ‖ to be damaged Plat. Gorg. 511a, Rp. 611b
● Ion.λωβέομαι Hp. Art. 35 λωβεῦμαι Herond. 3.69 ‖ Dor. impf. 3. sg. ἐλωβῆτο Sophr. 20 ‖ epic aor. mid. λωβησάμην.
❶ rar. act. to damage, consume [Phoc.] 38 Phil.2 Cont. 55
❷ mid. to mistreat, offend, outrage, abs. Il. 1.232 |
❸ pass. to be mutilated Hdt. 3.155.1 etc. ‖ to be damaged Plat. Gorg. 511a, Rp. 611b
● Ion.
λωβάω-ῶ, Ps.-Phocyl. 38, d’ord. moy. λωβάομαι-ῶμαι (f. ήσομαι ; et au sens pass. ao. ἐλωβήθην, pf. λελώβημαι)
I outrager :
1 traiter outrageusement, maltraiter, mutiler : τινα, Hdt. 3, 154 ; qqf. τινι, Ar. Eq. 1408 ; Plat. Crit. 47e, qqn ; λώβην λ. τινα Il. 13, 623 ; Hdt. 3, 154, etc. infliger à qqn un traitement outrageant ; ἀρτάναισι λωβᾶται βίον, Soph. Ant. 54, elle met fin à sa vie par une pendaison ignominieuse ; abs. agir d’une façon outrageante, Il. 1, 232 ; 2, 242 ||
2 déshonorer : εὔνιδας, Eur. Or. 929, une couche ||
3 corrompre, acc. Plat. Prot. 318d ||
II nuire à, endommager :
1 gâter, abîmer : τὰ σώματα, Arstt. Pol. 1, 11, 6, déformer ou abîmer les corps, en parl. d’un travail excessif ||
2 piller (une ville) Pol. 4, 54, 2 ||
➳ Prés. ion. λωβέομαι, Hpc. 802, 2 ; 3 sg. dor. λωβῆται, Hérodas 3 Bgk. Impf. 3 sg. dor. ἐλωβῆτο, Sophr. 66. Fut. dor. 2 pl. λωβασεῖσθε [ᾱ] Thcr. Idyl. 5, 109.
Étym. λώβη.