λωβός
λωβ-ός, ή, όν,
- = λωβητός, coinage in EM 570.37.
λωβός -όν [λωβάω ] mutilated Nomoc. 94.
λωβός, = λωβητός, EM. 570.37, zw.
Bei den Byzant. = der Aussätzige. Vgl. λώβη.
Bei den Byzant. = der Aussätzige. Vgl. λώβη.