μάρπτις
μάρπτις, seizer, ravisher
μάρπτις, ὁ,
- seizer, ravisher, A. Supp. 826 (lyr.); μάρπτυς (sic): ὑβριστής, Hsch.
μάρπτις, ιος (ὁ) ravisseur, Eschl. Suppl. 826.
Étym. μάρπτω.
μάρπτις, ὁ, der Räuber, der gewaltsam ergreift, Aesch. Suppl. 806. Bei Hesych. steht falsch μαρπτός, ὑβριστής, sollte μαρπτής heißen.