μαιμάω

μαιμάω (redupl., cf. *μάω), Ep. 3 pl. μαιμώωσι, part. μαιμώων, -ώωσα, Hom. (v. infr.); Aeol. part. μαιμάεντι· ἐνεργῶς κινουμένῳ, Hsch.: Ep. aor. μαίμησα Il. 5.670:—

• Poet. Verb (Hom. only in Il.), to be very eager, quiver with eagerness, μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ Il. l.c.; μαιμώωσι πόδες καὶ χεῖρες 13.75; περὶ δούρατι χεῖρες ἄαπτοι μαιμῶσιν ib. 78; μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ 15.742: metaph., of a spear, αἰχμὴ δὲ διέσσυτο μαιμώωσα 5.661, cf. 15.542; δεινὸν μαιμώοντα Orac. ap. Hdt. 8.77: c. inf., λὶς μαιμώων χροὸς ἆσαι Theoc. 25.253, cf. Lyc. 529, etc.: not common in Trag., μαιμᾷ ὄφις the snake rages, A. Supp. 895 (lyr.): c. gen., χεῖρα μαιμῶσαν φόνου eager for murder, S. Aj. 50 (unless φ. goes with ἐπέσχε) ; μαιμώωσαι ἐδητύος A.R. 2.269: in late Prose, μαιμῶσα ἐπιθυμία Ph. 1.305, cf. 1.391 (ap. POxy. 1173):—Pass., ἐς σίδηρον θύρσοι μαιμώοντο, prob. rushed into, were suddenly changed into, iron, D.P. 1156.

μαιμάω, (*μάω, mit redupliziertem Stamm, wie παιφάσσω von φάω), heftig verlangen, trachten, streben ; Hom. absol., μαίμησε δέ οἱ φίλον ἦτορ Il. 5.870, ἐμοὶ περὶ δούρατι χεῖρες ἄαπτοι μαιμῶσι, 13.78, greifen begierig nach dem Speere, μαιμώωσι δʼ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθεν, 75, μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ, 15.742, u. von der Lanze selbst, αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα, 542, wie 5.661 ; wüten, μαιμᾷ πέλας δίπους ὄφις, Aesch. Suppl. 872, χεῖρα μαιμῶσαν φόνου, Soph. Aj. 50, u. einzeln bei sp.D.; von der jagenden Artemis, δεινὸν μαιμώσαις ἐγκονέουσα κυσίν, Mnasalc. 5 (VI.268); μαιμώοντας, Opp. Hal. 5.375 ; μαιμώωσαι, Ap.Rh. 2.269 ; ἐς δὲ σίδηρον θύρσοι μαιμώωντο, sie strebten zum Eisen hin, verwandelten sich in Eisen, Dion.Per. 1156. – Auch bei Her. 8.77 steht δεινὸν μαιμώοντα im Orak. für »heftig begehren«, λῖς μαιμώων χροὸς ἆσαι, Theocr. 25.253. – Die VLL erkl. ὀρέγεσθαι, ἐπιθυμεῖσθαι.

μαιμάω

[redup. fr. μα-, μάω.]

3 pl. μαιμώωσι Il. 13.75. μαιμῶσι Il. 13.78.

Pple. μαιμώων Il. 15.742. Fem. μαιμώωσα Il. 5.661, Il. 15.542. (ἀνα-, περι-.)

To be eager or quiver for action, show eager alacrity in action : μαίμησέ οἱ ἦτορ Il. 5.670, μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ Il. 15.742. Cf. Il. 13.75, 78.

Of the eager course of a weapon Il. 5.661, Il. 15.542.

μαιμάω , μαιμώωσι, part. μαιμώωσα, aor. μαίμησα: strive or desire madly, rage; fig., αἰχμή, Il. 5.661.

μαιμάω redupl. fromΜάω

• to be very eager, pant or quiver with eagerness, Il.; c. gen., χεῖρα μαιμῶσαν φόνου a hand eager for murder, Soph.