μακρόπνοος
μακρόπνοος, deep-breathed
μακρό-πνοος, ον, contr. μακρό-πνους, ουν,
- deep-breathed, or (acc. to others) as Subst. μ., ὁ, deep breathing, Hp. Epid. 2.3.7, 6.2.4: metaph., ἕλκεις μ. ζόαν . . a wearisome life, E. Ph. 1535 (lyr.).
μακρό·πνοος-ους, οος-ους, οον-ουν :
1 qui a le souffle long, Hpc. 1169a, etc. ||
2 qui vit (propr. qui respire) longtemps, Eur. Ph. 1535.
Étym. μ. πνέω.
μακρόπνοος, lang-, tiefatmend, Medic.; ζωά, langes Leben, Eur. Phoen. 1531.
μακρόπνοος
μακρό-πνους, ουν
- long-breathed, long-protracted, wearisome, Eur.