μαρμάρεος

μαρμᾰρ-εος, α, ον,

• flashing, gleaming, esp. of metals, αἰγίς, ἄντυξ, Il. 17.594, 18.480; πύλαι Hes. Th. 811; ἅλα μαρμαρέην the twinkling sea, Il. 14.273; αὐγαὶ μ. Ar. Nu. 287 (lyr.); ἄστρα Orph. Fr. 168.13.
• • II of marble, λίθος IG 7.2544 (Thebes); στήλη ib. 14.1603; δόμος AP 6.123 (Anyt.), cf. PRyl. 227.16 (iii A.D.).

μαρμάρεος, flimmernd, schimmernd (vgl. μαρμαίρω), bes. vom Metallglanz ; ἄντυξ, Il. 18.480, αἰγίς, 17.594 ; πύλαι, Hes. Th. 811 ; auch vom ruhigen, spiegelblanken Meere, ἃλς μαρμαρέη, Il. 14.273 ; μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς, Ar. Nub. 287. Vgl. μαρμάρινος, mit dem es bei Sp. auch in der Bdtg glänzend, weiß wie Marmor, od. aus Marmor gemacht, marmorn, übereinstimmt.

μαρμάρεος

-η, -ον

[μαρ- as μαρμαίρω. and two μάρμαρος.]

Bright, glittering, gleaming Il. 14.273, Il. 17.594, Il. 18.480.

μαρμάρεος : flashing, glittering. (Il.)

μαρμάρεος from μαρμαίρω μαρμάρεος, [μᾰ], α, ον

• • Iflashing, sparkling, glistening, gleaming, of metals, Il., Hes.; also, ἃλς μαρμαρέη the many-twinkling sea, Il.
  • IIof marble, Anth.