μεγαλάδικος
μεγαλάδικος, unjust in great matters
μεγᾰλ-άδῐκος, ον,
- unjust in great matters, opp. μικραδικητής, Arist. Rh. 1391a29.
μεγαλ·άδικος, ος, ον [ᾰᾰῐ] qui commet de grandes injustices, Arstt. Rhet. 2, 17, 4.
Étym. μ. ἄδικος.
μεγαλάδικος, in großen Sachen Unrecht tuend, im Ggstz von μικραδικητής, Arist. rhet. 2.17.
μεγαλάδικος
μεγᾰλ-άδῐκος, ον
- unjust in great matters, Arist.