μελάμπυγος
μελάμπυγος, black-bottomed
μελάμ-πῡγος, ον,
- black-bottomed, considered a mark of manhood, Eub. 61; a name of Heracles, μ. τοῖς ἐχθροῖς a very Heracles to them, Ar. Lys. 802 (lyr.), cf. Hdt. 7.216: prov., μή τευ μ. τύχης take care not to ‘catch a Tartar’, Archil. 110.
- II of a kind of eagle, v. πύγαργος.
μελάμ·πυγος, ος, ον [ῡ] aux fesses noires ou couvertes de poils noirs, signe de force, Archil. 110 ; Ar. Lys. 802 ; Μ. λίθος, Hdt. 7, 216, sorte de basalte, sur la frontière de Locride et de Thessalie.
Étym. μ. πυγή.
μελάμπυγος, [ῡ], mit schwarzem, schwarzbehaartem Hintern, was als Zeichen besonderer Mannhaftigkeit galt, ἐχθροῖς, Ar. Lys. 802. Vgl. Hesych. u. λευκόπυγος.