μελάμφυλλος

μελάμ-φυλλος, ον,

• dark-leaved, δάφνα Anacr. 78 (= 92 Diehl, perh. pr. n.); δάφναι Theoc. Ep. 1.3; κισσός D.P. 573; of places, dark with leaves, Αἴτνας κορυφαί Pi. P. 1.27; γῆ S. OC 482; ὄρη Ar. Th. 997 (lyr.).
• • II as Subst. μελάμφυλλον, τό, = ἄκανθος, Dsc. 3.17, Gal. 11.818.

μελάμφυλλος, schwarzblätterig, mit dunklem Laube, dichtbelaubt, Αἴτνας μελαμφύλλοις κορυφαῖς, Pind. P. 1.27 ; γῆ, Soph. O.C. 483, schattig ; ὄρη, Ar. Th. 997 ; sp.D., wie Dion.Per. 573 ; – τὸ μελάμφυλλον, eine Pflanze, Bärenklau, Diosc.

μελάμφυλλος, -ον

• 1dark with foliage Αἴτνας ἐν μελαμφύλλοις κορυφαῖς P. 1.27

μελάμφυλλος μελάμ-φυλλος, ον φύλλον

• dark-leaved, Anacr.: of places, dark with leaves, Pind., Soph.