μελανείμων
μελανείμων, black-clad
μελᾰν-είμων, ον, gen. ονος,
- black-clad, μ. ἔφοδοι the assaults of the black-robed ones (the Furies), A. Eu. 375 (lyr.); μ. ἑορτή a public lamentation, D.H. 2.19, cf. Plb. 2.16.13, J. AJ 16.8.6; cf. μελανοείμων.
μελαν·είμων, ων, ον, gén. ονος [ᾰ]
1 vêtu de noir, Eschl. Eum. 376 ; Pol. 2, 16, 13, etc. ||
2 où l’on revêt des habits de deuil, DH. 2, 19.
Étym. μ. εἷμα.
μελανείμων, ον, schwarz gekleidet, Aesch. Eum. 353, u. in sp. Prosa, ἑορτή, Trauerfest, Dion.Hal. 2.19.
ven junto a mí, diosa que tienes rostro de caballo, que aúllas como un perro, aquí, loba, vestida de negro
μελανείμων
μελᾰν-είμων, ον,
εἷμα
- black-clad, μ. ἔφοδοι the assaults of the black-robed ones (the Furies), Aesch.