μεσοποτάμιος
μεσοποτάμιος, between rivers
μεσο-ποτάμιος [ᾰ], α, ον,
- between rivers, αἱ μ. (sc. χῶραι) Str. 15.1.18; ἥδε ἡ μ. ib. 30: esp. as pr. n. Μεσοποτᾰμία (sc. χώρα), ἡ, Mesopotamia, Plb. 5.44.6, Str. 11.12.2, etc.:—hence Μεσοποτᾰμίτης [ῑ], ου, ὁ, Luc. Hist.Conscr. 24.
- II in the middle of the river, ἐν μ. νήσῳ Plu. Oth. 4.
μεσο·ποτάμιος, α, ον [τᾰ]
1 situé entre deux fleuves ; ἡ Μεσοποταμία, Pol. 5, 44, 6 ; Str. 521 ; Plut. Luc. 21, etc. la Mésopotamie (auj. El-Djezireh) contrée entre le Tigre et l’Euphrate ||
2 situé au milieu d’un fleuve, Plut. Oth. 4 ||
➳ Ion. Μεσοποταμίη, Arr. Ind. 42, 3.
Étym. μ. ποταμός.
μεσοποτάμιος, α, ον, zwischen Flüssen gelegen ; ἡ Μεσοποταμία, sc. χώρα, Pol. 5.44.6 ; νῆσος, Plut. Oth. 4, mitten im Flusse. S. nom. pr.
μεσοποτάμιος
μεσο-ποτάμιος, α, ον
- between rivers: Μεσοποταμία, sc. χώρα, a land between two rivers, esp. that between the Tigris and Euphrates, Mesopotamia, Polyb., Strab.:— Μεσοποταμίτης, [ῑ], ου, ὁ, Luc.