μεσονύκτιος
μεσονύκτιος, of or at midnight
μεσο-νύκτιος, ον,
- of or at midnight, ἔκλειψις Arist. Mete. 367b26; ὥρα D.S. 19.31, cf. Anacreont. 31.1: with a Verb, μεσονύκτιον δέξασθαί τινα Pi. I. 7(6).5; μ. ὠλλύμαν E. Hec. 914 (lyr.): neut. as Adv., Theoc. 13.69: as Subst. μεσο-νύκτιον, τό, Hp. Morb. 2.48, LXX Jd. 16.3, Plu. Caes. 43, Luc. Merc.Cond. 26, Vett.Val. 339.6; κατὰ τὸ μ. Str. 2.5.42, Act.Ap. 16.25; μεσονυκτίου at midnight, Ev.Marc. 13.35; μεσονύκτου seems to be f.l. in Arist. ap. Sotion p.185 W.—Poet. word acc. to Phryn. 36:—the spelling μεσᾰνύκτιον is v.l. in Ev.Marc. l.c., cf. POxy. 1768.6 (iii A. D.).
μεσο·νύκτιος, ος, ον, du milieu de la nuit, Pd. I. 6, 5 ; Eur. Hec. 914 ; Arstt. Meteor. 2, 8, 28, etc. ; τὸ μεσονύκτιον, DS. 19, 30, le milieu de la nuit, minuit.
Étym. μ. νύξ.
μεσονύκτιος, mitternächtig, mitten in der Nacht ; μεσονύκτιον δεξαμένη, Pind. I. 6.5 ; Eur. Hec. 914 ; ὧραι, Anacr. 31.1 ; τὸ μ., Mitternacht, Arist. Probl. 26.18 u. A.; s. Lobeck zu Phryn. p. 53.
μεσονύκτιος
- 1at midnight n. s. pro adv. ἢ χρυσῷ μεσονύκτιον νείφοντα δεξαμένα τὸν φέρτατον θεῶν (sc. Θήβα) I. 7.5
Strong 3317
of or at midnight; as subst., neut., τὸ μ., midnight (Arist. and late writers): gen., Lk 11:5; μέχρι μ., Ac 20:7; κατὰ τὸ μ., Ac 16:25; acc. (Rec., gen.; v. Bl., § 34, 8), Mk 13:35.†
así pues, al llegar a ese día, a media noche, cuando haya tranquilidad, enciende el altar
μεσονύκτιος
μεσο-νύκτιος, ον
νύξ
- of or at midnight, Pind., Eur.:— neut. as adv., Theocr.