μεταβολικός
μεταβολικός, changeable
μεταβολ-ικός, ή, όν,
- changeable, τρόπος Plb. 38.5.6; of persons, Vett.Val. 14.16; subject to change, mutable, μέρη Plu. Isid. 2.373d; φύσις Simp. in Cael. 114.14. Adv. -κῶς with a change of metre, Heph. Poëm. p.74 C.
- 2 καπηλεῖον μ. retail shop (cf. μεταβόλος II), Heraclid. Pol. 60 (-μελικόν codd.).
- 3 φωνήεντα μ. doubtful vowels (α ι υ), S.E. M. 1.100.
μεταβολικός, ή, όν :
I propre à changer, c. à d.
1 souple, flexible, Plut. M. 373d ||
2 changeant, inconstant, Pol. Exc. Vat. p. 456 ||
3 t. de pros. de quantité variable, Sext. M. 1, p. 238 ||
II qui concerne les échanges, de marchand, de négociant, Héraclide lemb. Pol. 29.
Étym. μεταβολή.
μεταβολικός, ή, όν, zur Veränderung, bes. zum Warenumtausch gehörig, geschickt ; τὸ μεταβ., die Bude des μεταβολεύς, Sp.
Bei den Gramm. sind μεταβολικά die vocales ancipites, S.Emp. adv.gramm. 101. – μεταβολικὸν μέλος, Schol. Ach. 204.
Bei den Gramm. sind μεταβολικά die vocales ancipites, S.Emp. adv.gramm. 101. – μεταβολικὸν μέλος, Schol. Ach. 204.