μεταβλητικός
μεταβλητικός, by way of exchange
μετα-βλητικός (Dor. μετα-βλᾱτικός [Philol.] 21, prob. in Hippod. ap. Stob. 4.1.94), ή, όν,
- for or in the way of exchange, ἡ [χρῆσις] ἡ μ. Arist. Pol. 1257a9: ἡ -κή (sc. τέχνη) exchange, barter, Pl. Sph. 223d, Arist. Pol. 1258b21: τὸ -κόν (sc. γένος) Pl. Sph. 224d. Adv. -κῶς Poll. 4.51.
- II able to produce change, ἀρχή Arist. Metaph. 1020a5, cf. 1013a32; δύναμις Ph. 1.278; κίνησις S.E. M. 9.195.
- 2 subject to change, Thphr. CP 6.10.2; εἰς τἀναντία Arist. GC 319a20; of animals, mobile, opp. μόνιμα, Id. HA 487b6, cf. GA 715a26.
μεταβλητικός, ή, όν :
1 changeant, Th. C.P. 6, 10, 2 ; en parl. d’animaux : nomade, Arstt. H.A. 1, 1 ||
2 qui peut produire un changement, Arstt. Metaph. 4, 2, 2 ||
3 qui concerne les échanges : ἡ μεταβλητική (s. e. τέχνη) Plat. Soph. 223d ; Arstt. Pol. 1, 6 et 7, ou τὸ μεταβλητικόν, Plat. Soph. 219d, 224d, l’art des échanges, du commerce ||
➳ Dor. μεταβλατικός [λᾱ] Philol. B 21, p. 418, 7 (Stob. Ecl. phys. 1, p. 422).
Étym. μεταβλητός.
μεταβλητικός, ή, όν, das Umtauschen, Verändern betreffend ; zum Tauschhandel gehörig, τὸ μεταβλητικὸν ἂν διά τε δωρεῶν καὶ ἀγοράσεων καὶ μισθώσεων, Plat. Soph. 219d ; ἡ μεταβλητική, der Tauschhandel, 223d ; Arist. Polit. 1.11 u. Sp.
• Adv ., Poll. 4.51.
• Adv ., Poll. 4.51.
μεταβλητικός, ή, όν
- by way of exchange, Arist.: ἡ μεταβλητική (sub. τέχνη) exchange, barter, Plat.