μναμήιον
μνᾱμήιον
- 1memorial ὃς ἔχεις καὶ πεδὰ μέγαν κάματον λόγων φερτάτων μναμήιʼ (Boeckh: μναμήια unus cod.: μνημήια, μνημηίαον, μναημήιον cett.: μναμεῖα coni. Hermann) P. 5.49