Μνασάλκης

Μνασ·άλκης, ου (ὁ) [νᾱσᾱ] Mnasalkès, poète, Str. 412 ; Anth. 13, 21 ||

➳ Gén. -ου, Anth. 4, 1, 16, etc. ; ou -εος, Anth. 13, 21.

Étym. μνάομαι, ἀλκή.

Menu