μυθίζω
μυθίζω, to say, to speak
μῡθ-ίζω,
- = μυθέομαι, Dor. μυθίσδω Theoc. 10.58, 20.11; Lacon. μυσίδδω Ar. Lys. 94, 1076: aor. μυσίξαι ib. 981:— Med., ψεύδεα κατὰ πάντων μ. Perict. ap. Stob. 4.28.19, cf. Orph. A. 191.
μυθίζω (act. seul. prés. et ao., et moy. seul. prés.) c. μυθέομαι ||
➳ Prés. part. fém. dor. μυθίζοισα, Thcr. Idyl. 20, 11 ; inf. μυθίσδεν, Thcr. Idyl. 10, 58 ; lacon. prés. ind. μυσίδδω, Ar. Lys. 94, 1076 ; ao. inf. μυσίξαι, Ar. Lys. 981.
μυθίζω, [ῡ], = μυθεύω, Strat. 23 (XII.281). – Auch im med., Orph. Arg. 189 u. a. sp.D. S. das lakon. μυσίδδω.
μυθίζω
μῡθίζω,
later form for μυθέομαι.