μυθοπλαστέω
μυθοπλαστέω, invent
μῡθο-πλαστέω,
- invent, ψεύδεα Democr. 297 (cf. μυθέομαι):—Pass., Tz. H. 10.41.
μυθοπλαστέω-ῶ [ῡ] composer des fables, Démocr. (Stob. Fl. 98, 61).
Étym. μυθοπλάστης.
μυθοπλαστέω, [ῡ], Sagen, Fabeln erdichten, Democrit. bei Stob. serm. 274.