μυλωρός
μῠλωρός, ὁ,
- = μυλωθρός, Poll. 7.19, Aesop. 174b, Theognost. Can. 72.
μυλ·ωρός, οῦ (ὁ) [ῠ] gardien d’une meule ou d’un moulin, Rhét. 1, 266 W.
Étym. μύλη, ὤρα.
μυλωρός, Mühlenhüter, -wächter, Poll. 7.19.