μύλος

μύλος [ῠ], ὁ,

• = μύλη, mill, LXX Ex. 11.5, Plu. Vind. 2.549d, Vit. aer. al. 830d; μ. καβαλλαρικὸς ἐν λίθοις, μ. ὀνικός, μ. ὑδραλετικός, Edict.Diocl. 15.52,53, 54.
• • • 2 millstone, PCair.Zen. 355.84 (dub., iii B. C.), AP 11.253 (Lucill.); γυνὴ ἔρριψε κλάσμα μύλου LXX 2 Ki. 11.21; μ. ὀνικός En. Matt. 18.6, Ev.Marc. 9.42; μύλους σφυρηλάτους ἀργυροῦς Str. 4.1.13: metaph., ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά App.Prov. 4.48: generally, stone, Hp. Steril. 241.
    • 3 grinder, molar, Artem. 1.31.
  • II poet. for μύλλος (q.v.), Opp. H. 1.130.
  • III = μύλη IV, Sor. 2.36, Erot. s.v. ἐμυλώθη, Hsch.

μύλος, ὁ, = μύλη, die Mühle ; DS. 3.13 ; sprichwörtlich ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά, Paroem. App. IV.48, von später, aber sicher eintretender Strafe ; vgl. Plut. S. N. V. 3 ; der Mühlstein, Sp.; der Backenzahn, Artemid. 1.31. – S. auch μύλλος.

μύλος μύλη

• a millstone, Strab.