μυχοίτατος
μυχοίτατος, in the farthest corner
μῠχ-οίτατος, η, ον, irreg. Sup. of μύχιος, ἷζε μυχοίτατος
- in the farthest corner he used to sit, Od. 21.146.
μυχοίτατος, η, ον [ῠ] qui est tout au fond, Od. 21, 146.
Étym. μυχός au locatif, -τατος.
μυχοίτατος, superl. zu μύχιος, παρὰ κρητῆρι ἷζε μυχοίτατος, er saß im Innersten, d.i. am weitesten vom Eingang ab, Od. 21.146.
μυχοίτατος
[superl. fr. *μύχοι, locative adv. fr. μυχός]
Innermost, furthest from the door : ἷζεν Od. 21.146.
μυχοίτατος , sup. formed from the locative of μυχός: inmost (in the menʼs hall), farthest away (from the rest and from the entrance), Od. 21.146†.
μυχοίτατος
μῠχοίτατος, η, ον
irreg. Sup. of μύχιος
- in the farthest corner, Od.