νέωμα
νέωμα, fallow land just broken up
νέωμα, ατος, τό, (νεόω)
- fallow land just broken up, LXX Je. 4.3 (pl.).
νέωμα, ατος (τὸ) c. νειός, Spt. Jer. 4, 3 ; Orig. 3, 313a ; Naz. 2, 25 c, edd. Migne.
Étym. νεόω.
νέωμα, τό, neu gepflügtes, zur Saat bereitetes Brachland, Sp.