νεωλκέω
νεωλκέω, to haul a ship up on land
νεωλκ-έω,
- haul a ship up on land, Thphr. HP 5.7.2, Plb. 1.29.3; τὰ σκάφη D.S. 20.47: abs., Aristonym. ap. Stob. 4.33.29:—Pass., νενεωλκημένα [πλοῖα] Ath. 8.350b, cf. Alciphr. 1.1: metaph., of a corpse, τὸ -ημένον ἐν τῇ κλίνῃ Phld. Mort. 28.
νεωλκέω-ῶ, tirer des navires à sec, abs. Th. H.P. 5, 7, 2 ; Pol. 1, 29, 3 ; avec l’acc. DS. 20, 47 ; au pass. Luc. Char. 3, etc. ; Ath. 350b.
Étym. νεωλκός.
νεωλκέω, das Schiff ins Trockene, ins νεώλκιον ziehen, was mit Walzen, φάλαγγες, geschah ; τὰ νενεωλκημένα, Ath. VIII.350b ; τὰς ναῦς, Pol. 1.29.3 ; Sp., wie Luc., νεωλκήσας τὸ πορθμεῖον παράμενε, Mort.D. 22.2.
νεωλκέω,
fut. -ήσω
- to haul a ship up on land, Lat. subducere navem, Polyb. from νεωλκός