νεβρίς

νεβρ-ίς, ἡ, gen. ίδος [ῐ] E. Ba. 136 (lyr.; late ῖδος D.P. 703, 946), νεβρίδα E. Ba. 24, Thesp. 1, νεβρίσι E. Ba. 249, νεβρίδας ib. 696:—

• fawnskin, esp. as the dress of Dionysus and the Bacchae, Il.cc.

νεβρίς, ίδος, ἡ, das Fell eines Hirschkalbes, bes. Bekleidung des Bacchus und der Bacchantinnen ; νεβρίδʼ ἐξάψας χροός, Eur. Bacch. 24 ; νεβρίδος ἔχων ἱερὸν ἔνδυτον, 137 ; ἐν ποικίλαισι νεβρίσι, 111 ; Sp., wie Luc. Bacch. 1 ; Plut. Symp. 4 extr. u. A.
[Νεβρῖδος hat Dion.Per. 703, 946, u. Draco p. 69.23 führt ihn allein an ; aber für die Kürze des ι sprechen Eur. Bacch. 24, 230, Theocr. ep. 2.4, Hedyl. 2.6, Opp. Cyn. 4.245 u. a. sp.D.]

νεβρίς, ίδος, ἡ,

• a fawnskin, esp. as the dress of Bacchus and the Bacchantes, Eur.