νέατος

νέᾰτος (A), Ep. νείᾰτος, η, ον, poet. Sup.,

• uttermost, lowest, Hom. (who uses the νει- form exc. in Il. 11.712, 9.153, 295), always of Space, the lowest part of . ., ν. ἀνθερεών, κενεών, ὦμος, Il. 5.293, 857, 15.341; extreme, outermost, ὄρχος Od. 7.127; ἀστράγαλος Il. 14.466; ν. πείρατα γαίης 8.478; ὑπαὶ πόδα ν. Ἴδης the lowest slope of Ida, 2.824; ἐκ ν. πυθμένος εἰς κορυφήν Sol. 13.10; πόδες ν. the feet, Orac. ap. Hdt. 7.140; νείατον ἰνίον A.R. 3.763, cf. 2.166: c. gen., ν. ἄλλων Il. 6.295; πόλις νεάτη Πύλου on the border of Pylos, 11.712; πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλὸς νέαται Πύλου ἠμαθόεντος 9.153, 295 (wrongly expld. ap.Sch. as 3 pl. pres. ind. (like κέαται) of ναίω, to be situated):— rare in Prose, τὰς νεάτας πλευράς Hp. Int. 27, and cf. νεάτη; contr. νῆτος· ἔσχατος, Hsch.; Arc. νήατος Schwyzer 664.10 (Orchom. Arc., iv B.C.). (The orig. form may be νήατος; with νείατος, νέατος, cf. εἵαται, ἕαται (v. ἧμαι), εἵως, ἕως, etc.; cf. νήϊστος, νείαιρα, νειόθεν, νειόθι.)

νέᾰτος (B), η, ον, poet. (post-Hom.) Sup. of νέος,

• latest, last, ν. γέννημα S. Ant. 627 (anap.); τὰν ν. ὁδὸν στείχουσαν, ν. δὲ φέγγος λεύσσουσαν ib. 807 (lyr.); τίς ἄρα νέατος . . λήξει; i.e. ὥστε νέατος γενέσθαι, Id. Aj. 1185 (lyr.): neut. νέατον as Adv., for the last time, E. Tr. 201 (lyr.).

2. νέατος -η -ον [νέος] Dor. acc. f. νεάταν, laatste: ἡ νεάτη ὁδός de laatste reis Soph. Ant. 807.

νέατος, ion. u. ep. νείατος, eine Art unregelmäßiger superl. zu νέος (vgl. μέσατος zu μέσος), der letzte, äußerste, unterste, in örtlicher Beziehung ; bes. von Teilen des menschlichen Körpers, παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα, Il. 5.293 ; νείατον ἐς κενεῶνα, ibd. 857, βάλε νείατον ὦμον, 15.341, u. von Gegenden, ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης, am untersten Fuße des Ida, wo er sich in die Ebene verläuft, 2.824, νείατα πείρατα γαίης καὶ πόντοιο, die äußerste Grenze, 8.478, πόλις νεάτη Πύλου, am äußersten Rande von Pylos gelegen, 11.712, wonach vielleicht auch 9.153 u. 295 πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος zu erkl., wo es auch als perf. pass. von ναίω für νέναινται genommen wird, mit Präsensbedeutung, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι νέαται ἀντὶ τοῦ ναίονται. ἔνιοι δὲ ἀντὶ τοῦ ἔσχαται, οὐκ εὖ ; es sind aus dem Altertum auch die v. v.l. l. νάεται und κέαται überliefert ; ἔκειτο δὲ νείατος ἄλλων, Il. 6.295 ; τὴν νεάταν ὁδὸν στείχουσα, den letzten, den Todesweg, Soph. Ant. 801 ; νέατον δὲ φέγγος λεύσσουσαν ἀελίου, 802 ; Aj. 1164 ; auch παίδων τῶν σῶν νέατον γέννημα, Ant. 623, der jüngste Sproß, der zuletzt geboren ; – ἡ νεάτη, sc. χορδή, die unterste Saite, d.i. die höchste, Plat. Rep. IV.443d ; Plut. de music.; s. νήτη. – Moeris erklärt es als attisch für ἔσχατος.

νέατος

νείατος

-η

[superl. Cf. νείαιρα, νειόθεν, νειόθι.

App. not conn. with νέ(ϝ)ος.]

• • 1

    Lowest, the lowest : ἔκειτο νείατος ἄλλων Il. 6.295 : = Od. 15.108. Cf. Il. 2.824, Il. 8.478.

    The lowest part of : παρὰ νείατον ἀνθερεῶνα Il. 5.293. Cf. Il. 5.857, Il. 11.381, Il. 15.341, Il. 16.821, Il. 17.310.

  • 2

    Extreme, outermost, the extreme or outermost : [πόλεις] νέαται πύλου Il. 9.153 = 295. Cf. Il. 11.712 : παρὰ νείατον ὄρχον Od. 7.127.– Forming the extremity of a row, the extreme or last : τὸν ἔβαλεν νείατον ἀστράγαλον Il. 14.466 (here, contextually, the highest).

νέατος (νέος): newest, but always of position, extremest, last, lowest, Il. 6.295, Od. 15.108; apparently, ‘topmost,’ Il. 14.466.

νέατος, Epic νείᾰτος, η, ον a poet. Sup. of νέος, as μέσατος of μέσος

• • Ithe last, uttermost, lowest, Hom.; ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης at the lowest slope of Ida, Il.:—c. gen., πόλις νεάτη Πύλου a city on the border of Pylos, Il.
  • IIof Time, latest, last, Soph.; τίς ἄρα νέατος λήξει, i. e. ὥστε νέατος γενέσθαι, Soph.; νέατον as adv. for the last time, Eur.