νεβροφόνος
νεβροφόνος, preying on fawns
νεβρο-φόνος, ον,
- preying on fawns, ν. [ἀετός], = πύγαργος, Arist. HA 618b20.
νεβρο·φόνος, ος, ον, qui tue des faons, Arstt. H.A. 9, 32, 1.
Étym. ν. πεφνεῖν.
νεβροφόνος, Hirschkälber tötend, ἀετός, Arist. H.A. 9.32.