ξυλοκοπία
ξυλοκοπία, a cudgelling
ξῠλο-κοπία, ἡ,
- wood-cutting, PLille 5.49 (iii B. C.), PSI 4.323, al. (iii B. C.).
- II = Lat. fustuarium, Plb. 6.37.2.
ξυλοκοπία, ας (ἡ) [ῠ] bastonnade, Pol. 6, 37, 2.
Étym. ξυλοκόπος.
ξυλοκοπία, ἡ, das Schlagen mit dem Stocke, Stockprügel, Pol. 6.37.2.
ξυλοκοπία
ξῠλοκοπία, ἡ,
- a cudgelling, Lat. fustuarium, Polyb.