ξυλοκόπος

ξῠλο-κόπος, ον, (κόπτω)

• hewing, felling wood, πέλεκυς X. Cyr. 6.2.36 (v.l. ξυλοτόμος).
• • • • b Subst. -κόπος, ὁ, wood-feller, LXX Jo. 9.27(21), Str. 16.4.11.
    • 2 pecking wood, of the birds κελεός and κνιπολόγος, Arist. HA 593a9, 14.