ξυνός

ξῡνός, ή, όν,

• = κοινός, common, public, general, ξ. κακόν Il. 16.262; γαῖα δʼ ἔτι ξ. πάντων 15.193; ξ. Ἐνυάλιος, i.e. war hath an even hand, 18.309; ξ. ἀνθρώποις Ἄρης Archil. 62; also of Apollo and Dionysus, AP 9.524.15,525.15; ξυναὶ γὰρ τότε δαῖτες ἔσαν ξυνοὶ δὲ θόωκοι Hes. Fr. 82; ξ. δʼ ἐσθλὸν τοῦτο πόληΐ τε παντί τε δήμῳ Tyrt. 12.15; ξ. Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων λόγος Hdt. 4.12; ξ. πᾶσι ἀγαθόν Id. 7.53; ξ. δόρυ S. Aj. 180 (lyr.); τὸ ξ. state, government (cf. κοινός), SIG 37 A 3 (Teos, v B.C.); ξυνὰ δʼ ἐλπίζω λέγειν for the common good, A. Th. 76; ἐν ξυνῷ in common, Pi. P. 9.93: dat. ξυνῇ as Adv., = κοινῇ, A. Supp. 367, A.R. 2.802, Call. Dian. 36: also neut. pl., ξύνʼ ἀλέγειν Pi. I. 8(7).51; χάρις ξύνʼ ἀπόκειται cj. in S. OC 1752 (anap.): regul. Adv. ξυνῶς Epigr.Gr. 520.6.—Ep. (κοινός first in Hes.), Ion. (Heraclit. 113, Hdt., v. supr.), and Lyr.; twice in A. (trim.), twice in S. (lyr.); not in E. or Att. Prose.

ξυνός, [ῡ], = κοινός (vgl. Buttmann Lexil. II p. 264), gemeinschaftlich, Allen gemeinsam angehörend ; ξυνὸν δὲ κακὸν πολέεσσι τιθεῖσιν, Il. 16.262 ; Hes. frg. 67 ; Ἐνυάλιος, eigtl. der beiden Teilen gleiche Kriegsgott, von gleichem, unentschiedenem Kampfe, Il. 18.309 ; γαῖα δʼ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος, das Andere ist an die einzelnen Götter verteilt, 15.193 ; ξυνὸν ἀνθρώποις στέφανον, Pind. Ol. 3.19 ; ξυνὸν ἁρμόζοισα γάμον, P. 9.13 ; παναγυρίων ξυνᾶν, I. 3.46, öfter ; ξυνὰ δʼ ἐλπίζω λέγειν, Aesch. Spt. 76 ; ξυνοῦ δορός, Soph. Aj. 180 ; auch bei Her., ξυνὸς Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων λόγος, 4.12 ; ξυνὸν τοῦτο πᾶσι ἀγαθόν, 7.53 ; Heraclit. bei S.Emp. adv. math. 7.133 ; sonst nur noch einzeln bei sp.D.
• Adv. ξυνῶς , = κοινῶς.

ξυνός

-ή, -όν. Common : γαῖʼ ἔτι ξυνή [ἐστιν] Il. 15.193. Cf. Il. 16.262.

Impartial Il. 18.309.

ξῡνός (-όν; -ᾶς, -ᾶν, -αῖσι, -αῖς; -ῷ, -όν, -ά acc.) cf. κοινός.

• • a common, shared, mutual adj.,
  • • α public, in which all may share ξυναῖσι δʼ ἀμφʼ ἀρεταῖς τέταμαι (v. van Groningen, Comp. Litt., 362³) P. 11.54 ἀντὶ μόχθων παντοδαπῶν ἔπος εἰπόντʼ ἀγαθὸν ξυνὸν ὀρθῶσαι καλόν I. 1.46 παναγυρίων ξυνᾶν I. 4.28 ἀρχὰν σκολίου ξυνάορον ξυναῖς γυναιξίν common women, prostitutes fr. 122. 15. add. dat., αἴτει φύτευμα ξυνὸν ἀνθρώποις for men in common O. 3.18
    • β in which specific persons may share. τοῖσιν ἐξ ἀρχᾶς ἀπὸ Τλαπολέμου ξυνὸν διορθῶσαι λόγον for them in common O. 7.21 ξυνὸν ἁρμόζοισα θεῷ τε γάμον μιχθέντα κούρᾳ θʼ concluded between god and maid P. 9.13 τὰ μὲν ἄνευ ξυνᾶς ἀνίας λῦσον without mutual recrimination P. 4.154 ξυνὸν ἄστει κόσμον ἑῷ προσάγων i. e. in which the city, not just Lamponʼs family shares I. 6.69
  • b pro subs., ἐν ξυνῷ. ἐν ξυνῷ κεν εἴη συμπόταισίν τε γλυκερὸν κέντρον (sc. ὄχημʼ ἀοιδᾶν: “in communi conventu,” Boeckh: “dans lʼ assemblée des convives,” van Groningen) fr. 124. 2. τό γʼ ἐν ξυνῷ πεποναμένον εὖ μὴ λόγον βλάπτων ἁλίοιο γέροντος κρυπτέτω (“publico certe bono bene gestam rem,” Boeckh: “au sein de la communauté des citoyens,” van Groningen) P. 9.94
  • c n. acc. pl., pro adv., in common, together φαντὶ γὰρ ξύνʼ ἀλέγειν καὶ γάμον Θέτιος ἄνακτας (Hermann: συναλέγειν codd.: loc. susp.) I. 8.46

ξυνός (= κοινός): common; Ἐνῡάλιος, ‘even - handed,’ ‘shifting,’ Il. 18.309.

ξυνός ξῡνός, ή, όν ξύν

• older form of κοινός, common, public, general, concerning or belonging to all in common, Il.; γαῖα ξυνὴ πάντων earth the common property of all, Il.; ξ. Ἐνυάλιος, i. e. war hath an even hand, is uncertain, Il.; ξ. πᾶσι ἀγαθόν Hdt.; ξυνὰ λέγειν to speak for the common good, Aesch.